این دفتر از سه گروه بنیادین حکومتی، آینده‌پژوهی و سیاست‌پژوهی تشکیل شده و برای دفاتر تخصصی مرکز و کمیسیون‌های تخصصی مجلس شورای اسلامی مفهوم سازی می‌کند.

گروه بنیادین حکومتی
این گروه در ساختار، اصول و مفاهیم بنیادین حکومتی و حاکمیتی به فعالیت می‌پردازد. عمده فعالیت این گروه تولید ایده بنیادین در حکومت، ایده‌پردازی، فهم ایده و مفهومی کردن فهم به شکل عمیق و اثرگذار در پژوهش‌های حکومتی و تقنینی برپایه مشروعیت و کارآمدی و ارتقای امنیت در لایه‌های مختلف حکومت و حاکمیت است.
در این بخش محورهای زیر مورد بررسی قرار می‌گیرد:
الف) نوسازی ساختار حکومت به تناسب محلی، ملی، جغرافیایی و حکومت‌های جهانی.
ب) مفهوم و ماهیت مشروعیت حکومت در فضا‌های مختلف حکومتی، ملی و بین‌المللی.
ج) مفهوم کارآمدی و چگونگی کارآمد کردن حکومت در عرصه ملی و جهانی.
چ) انجام مطالعات تطبیقی- حکومتی و بومی‌سازی اندیشه‌ها، سیاست‌های حکومتی و شناسایی مراکز پژوهشی- حکومتی جهان و روابط منسجم با آنها در امر قانون‌ستانی، قانون‌پژوهی و قانون‌سازی بنیادین.
ح) تسهیل و تقویت امر قانون‌گذاری با تعمیق بخشیدن به مفهوم و ماهیت حاکمیت، حکومت و قانون در پژوهش‌های آینده‌‌گرایانه کشورداری.

گروه سیاست‌پژوهی
این گروه به منظور علمی کردن سیاست‌ها در فضای سیاستگذاری عمومی به پژوهش می‌پردازد.
الف) سیاست‌پژوهی در فضای سیاستگذاری عمومی براساس سیاست‌ستانی برای سیاست‌سازی.
ب) سیاست‌سازی به منظور علمی کردن سیاست‌ها در حوزه عمومی.
ج) پژوهش در فضای سیاست‌های قانونگذاری و نظارت بر حسن اجرای آن.
د) سیاست پژوهی تطبیقی در حوزه منطقه‌ای و بین‌المللی.

گروه آینده‌‌پژوهی
آینده‌پژوهی، شکلی از اندیشه روش‌مند و هدفمند درباره آینده حکومتی و تقنینی ایران با نگاهی به جهان است. در این بخش چند محور ذیل مورد توجه قرار می‌گیرد:
الف) آینده‌نگری ممکن در قانون‌پژوهی و تسهیل امر قانون‌گذاری و تعمیق بخشیدن به قانون با پژوهش‌های آینده‌گرایانه.
ب) آینده‌نگری محتمل در قانون‌گذاری، رصد و پایش چالش‌ها، نیازها و مشکلات آینده محتمل، ایجاد تصاویر کلان از وضعیت آینده در قالب سناریوهای کلان بین‌المللی، ملی و منطقه‌ای به منظور فهم بهتر آینده و تاثیرگذاری آن بر قانون‌گذاری و ایجاد همگرایی میان سناریوهای تولید شده در کشور و قوانین مرتبط با آن سناریوها در جهان.
ج) آینده‌نگری مطلوب و نافع در قانون‌گذاری و حسن اجرای قانون و تصریح آینده مطلوب براساس چشم‌انداز ایران آینده و تطابق دادن میان آینده مطلوب با قوانین ساخت آینده.