آیین نامه اجرایی قانون مجازات خودداری از کمک به مصدومین و رفع مخاطرات جانی مصوب 1354.3.5

‌آیین‌نامه اجرایی قانون مجازات خودداری از کمک به مصدومین و
رفع مخاطرات جانی مصوب 1354.3.5
1364.10.15 - 84054 - 1364.10.21 - 947
&‌بهداشت و درمان - تامین اجتماعی - کیفری - نظام پزشکی
&‌وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
‌هیأت وزیران در جلسه مورخ 1364.10.15 بنا به پیشنهاد شماره 5249 مورخ 64.8.15
وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی آیین‌نامه اجرایی قانون‌مجازات خودداری از کمک
به صدومین و رفع مخاطرات جانی مصوب 1354 را به شرح زیر تصویب نمودند:
[z]"‌آیین‌نامه اجرایی قانون مجازات خودداری از کمک به مصدومین و رفع مخاطرات جانی
مصوب 1354.3.5"
‌ماده 1
‌فوریتهای پزشکی به مواردی از اعمال پزشکی اطلاق می‌شود که بایستی بیماران را
سریعاً مورد رسیدگی و درمان قرارداد و چنانچه اقدام فوری به عمل نیاید‌باعث خطرات
جانی، نقص عضو، یا عوارض صعب‌العلاج و یا غیر قابل جبران خواهد شد.
‌ماده 2
‌از نظر این آیین‌نامه فوریتهای پزشکی (‌اورژانس) شامل موارد زیر می‌شود:
1 - مسمومیت‌ها
2 - سوختگیها
3 - زایمان‌ها
4 - صدمات ناشی از حوادث و سوانح و وسائط نقلیه
5 - سکته‌های قلبی و مغزی
6 - خونریزی‌ها و شوک‌ها
7 - اغماء
8 - اختلالات تنفسی شدید و خفگی‌ها
9 - تشنجات
10 - بیماریهای عفونی خطرناک مانند مننژیت‌ها
11 - بیماریهای نوزادانی که نیاز به تعویض خون دارند
12 - سایر مواردی که در شمول تعریف ماده 1 قرار می‌گیرد.
‌ماده 3
‌بیمار مشمول این آیین‌نامه شخصی است که طبق تعریف فوریتهای پزشکی (‌اورژانس)
احتیاج به کمک فوری دارد.
‌ماده 4
‌کلیه بیمارستانها، اعم از دولتی و غیر دولتی در تمام اوقات شبانه‌روز و نیز
درمانگاه‌ها و سایر مؤسسات درمانی در ساعات فعالیت طبق پروانه تأسیس که از‌وزارت
بهداری سابق دریافت داشته‌اند مکلف به پذیرش بیمارانی که مشمول فوریتهای پزشکی
هستند می‌باشند.
‌ماده 5
‌در مناطقی که مراکز اورژانس وجود دارد و به نحوی از موارد فوریتهای پزشکی اطلاع
پیدا می‌کند مسئولیت مستقیم انتقال بیمار به مراکز درمانی با مراکز
اورژانس‌می‌باشد.
‌تبصره
‌همه افراد مکلفند به محض مشاهده هر گونه موارد اورژانس در صورت دسترسی به مرکز
اورژانس از طریق تلفن و سایر وسائل ارتباطی فوراً مورد را به آگاهی‌نزدیکترین مرکز
اورژانس برسانند و در صورت عدم دسترسی به واحد اورژانس نسبت به انتقال بیمار
اورژانسی به نزدیکترین مراکز درمانی اقدام نمایند.
‌ماده 6
‌در صورتی که بیمار اورژانس در واحدهای بخش دولتی تحت مداوا قرار گیرد حق‌العلاج
پزشکی که جهت مداوای بیمار فراخوانده می‌شد در صورتی که در‌ساعات غیر اداری باشد
برابر 50% تعرفه خدمات درمانی مورد عمل در آن مورد خاص خواهد بود.
‌تبصره
‌پزشکانی که منحصراً در بخش خصوصی به کار اشتغال دارند در صورتی که به دلیل نیاز از
آنان کمک خواسته شود در تمام اوقات از مزایای این ماده استفاده‌خواهند نمود.
‌ماده 7
‌در صورتی که بیمار اورژانس در واحدهای درمانی غیر دولتی تحت مداوا قرار گیرد
هزینه درمان توسط بیمار طبق تعرفه خدمات درمانی پرداخت خواهد شد.
‌تبصره
‌در موارد استثنایی که بیمار استطاعت پرداخت کامل هزینه درمان خود را نداشته باشد
طبق نظر کارشناسی مددکاری وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی‌حداکثر تا 80% کل
هزینه توسط آن وزارتخانه پرداخت خواهد شد. بدیهی است مابه‌التفاوت پرداختی
وزارتخانه مذکور را خود بیمار باید به واحد درمانی‌مربوطه بپردازد.
‌میرحسین موسوی - نخست‌وزیر