قانون تأمین زنان و کودکان بی سرپرست

‌قانون تأمین زنان و کودکان بی‌سرپرست
‌ماده 1 - به پیروی از تعالیم عالیه اسلام در جهت حفظ شئون و حقوق اجتماعی زن و
کودک بی‌سرپرست و زدودن آثار فقر از جامعه اسلامی و به‌منظور اجرای قسمتی از اصل
بیست و یکم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، زنان و کودکان بی‌سرپرستی که تحت
پوشش قوانین حمایتی دیگری‌نیستند از حمایتهای مقرر در این قانون بهره‌مند خواهند
شد.
‌ماده 2 - مشمولان این قانون عبارتند از:
1 - زنان بیوه - بیوه به زنانی اطلاق می‌شود که به عقد ازدواج (‌دائم یا منقطع)
درآمده و سپس به یکی از دلایل طلاق، فوت شوهر، فسخ عقد،‌صدور حکم موت فرضی، بذل
مدت و یا انقضای مدت در نکاح منقطع، شوهر خود را از دست داده باشند.
2 - زنان پیر و سالخورده - زنان بی‌سرپرست و مسنی هستند که قادر به تأمین معاش خود
نباشند.
3 - سایر زنان و دختران بی‌سرپرست - به زنان و دخترانی اطلاق می‌شود که بنا به
عللی از قبیل: مفقودالاثر شدن یا ازکارافتادگی سرپرست، به‌طور دائم یا موقت بدون
سرپرست (‌نان‌آور) می‌مانند.
4 - کودکان بی‌سرپرست - به کودکانی اطلاق می‌شود که بنا به هر علت و به طور دائم
یا موقت، سرپرست خود را از دست داده باشند.
‌تبصره 1 - پسران موضوع بند 4 این ماده تا رسیدن به حداقل سن قانونی (‌مندرج در
قانون کار) و دختران تا زمانی که ازدواج نمایند مشمول این‌قانون باقی خواهند ماند
مگر این که تحت سرپرستی قرار گیرند یا به نحوی تمکن مالی بیابند.
‌تبصره 2 - پسرانی که ادامه تحصیل دهند به شرط وجود اعتبار تا پایان تحصیل مشمول
مفاد این قانون می‌باشند.
‌ماده 3 - زنان و کودکان بی‌سرپرست که به هر نحو از مستمری‌های بازنشستگی،
ازکارافتادگی و بازماندگان بهره‌مند می‌شوند و یا از تمکن مالی‌برخوردار باشند از
شمول مقررات این قانون خارج هستند.
‌ماده 4 - حمایتهای موضوع این قانون عبارتند از:
1 - حمایتهای مالی شامل تهیه وسایل و امکانات خودکفایی یا مقرری نقدی و غیر نقدی
به صورت نوبتی یا مستمر.
2 - حمایتهای فرهنگی، اجتماعی شامل ارائه خدماتی نظیر خدمات آموزشی (‌تحصیلی)،
تربیتی، کاریابی، آموزش حرفه و فن جهت ایجاد‌اشتغال، خدمات مشاوره‌ای و مددکاری
جهت رفع مسائل و مشکلات زندگی مشمولان و به وجود آوردن زمینه ازدواج و تشکیل
خانواده.
3 - نگهداری روزانه یا شبانه‌روزی کودکان و زنان سالمند بی‌سرپرست در واحدهای
بهزیستی یا واگذاری سرپرستی و نگهداری این گونه کودکان و‌زنان به افراد واجد
شرایط.
‌تبصره - کلیه مشمولان واجد شرایط که از سلامتی جسمی و روانی برخوردارند به تشخیص
مددکاران ذیربط، جهت شرکت در دوره‌های آموزش‌حرفه‌ای و کاریابی معرفی می‌شوند.
‌ماده 5 - میزان و مدت پرداخت مقرری ماهیانه طبق آیین‌نامه‌ای تعیین می‌گردد که
بنا به پیشنهاد سازمان بهزیستی کشور به تصویب هیأت وزیران‌می‌رسد.
‌تبصره - پرداخت مقرری نقدی و غیر نقدی تا احراز موارد مندرج در ماده (6) این
قانون ادامه خواهد یافت.
‌ماده 6 - در موارد زیر مقرری مشمولان قطع خواهد شد.
1 - در صورت ازدواج، رجوع یا تحت تکفل قرار گرفتن.
2 - یافتن تمکن مالی.
3 - خودداری از شرکت در دوره‌های آموزشی (‌تحصیلی) و آموزش بدون عذر موجه.
4 - امتناع از قبول شغل مناسب پیشنهادی.
‌تبصره - در صورت محکومیت کیفری که منجر به بازداشت و زندان شود، مقرری مربوط در
مدت محکومیت قطع خواهد شد.
‌ماده 7 - هر کس بر اساس اسناد و گواهی‌ها خلاف یا با توسل به عناوین تقلبی از
مزایای مقرر در این قانون به نفع خود استفاده نماید به رد عین یا‌معادل کمکهای
نقدی و غیر نقدی دریافتی و نیز تا دو برابر آن جریمه محکوم می‌شود و چنانچه موجبات
استفاده اشخاص ثالث را من غیر حق فراهم‌نماید به جزای نقدی تا سه برابر مزبور
محکوم خواهد شد.
‌تبصره 1 - کلیه خسارات و وجوه حاصله از جرائم نقدی مقرر در این قانون جزء درآمد
اختصاصی سازمان بهزیستی و در یک ردیف درآمد و هزینه‌مستقل همه‌ساله در قانون بودجه
منظور و طبق آیین‌نامه‌ای که به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید هزینه می‌گردد.
‌تبصره 2 - سازمان بهزیستی می‌تواند از هدایا و کمکهای اشخاص حقیقی و حقوقی در جهت
اجرای این قانون استفاده نماید.
‌ماده 8 - چنانچه مشمولان این قانون، اشتغال، ازدواج یا رجوع خود را مکتوم داشته و
مقرری دریافت دارند، برابر ماده 7 این قانون مورد پیگرد قرار‌خواهد گرفت.
‌ماده 9 - سازمان بهزیستی کشور مجری این قانون خواهد بود و موظف است آیین‌نامه‌های
اجرایی مربوط را ظرف سه ماه از تاریخ ابلاغ قانون با‌هماهنگی کلیه نهادها و
دستگاه‌های ذیربط تهیه و جهت تصویب به هیأت وزیران تقدیم نماید.
‌تبصره - اجرای این قانون مانع از انجام وظایف قانونی و موارد پیش‌بینی شده در
اساسنامه کمیته امداد امام خمینی (‌ره) نمی‌باشد و کمیته مزبور در‌چارچوب وظایف
قانونی خویش کماکان نسبت به ارائه خدمات مربوط ادامه خواهد داد.
‌ماده 10 - کلیه وزارتخانه‌ها، سازمانهای دولتی و وابسته به دولت، مؤسسات عمومی و
سازمانهایی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام می‌باشد‌موظفند همکاریهای لازم
را در زمینه اجرای این قانون با سازمان بهزیستی کشور معمول دارند.
‌قانون فوق مشتمل بر ده ماده و هشت تبصره در جلسه روز یکشنبه بیست و چهارم آبان
ماه یک هزار و سیصد و هفتاد و یک مجلس شورای اسلامی‌تصویب و در تاریخ 1371.8.27 به
تأیید شورای نگهبان رسیده است.
‌رئیس مجلس شورای اسلامی - علی‌اکبر ناطق نوری