تاریخ تصویب : 1382/02/20

قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و کمیته حقوقی مشورتی آسیایی - آفریقایی راجع به ایجاد مرکز منطقه ای داوری در تهران

‌قانون موافقتنامه بین
دولت جمهوری اسلامی ایران و‌کمیته حقوقی مشورتی آسیایی - آفریقایی راجع به‌ایجاد
مرکز منطقه‌ای داوری در تهران ‌ماده واحده - موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی
ایران و کمیته حقوقی‌مشورتی آسیایی - آفریقایی راجع به ایجاد مرکز منطقه‌ای داوری
در تهران مشتمل بر یک‌مقدمه و نه ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن
داده می‌شود.

‌تصویب و امضاء این موافقتنامه به منزله شناسایی رژیمهائی که جمهوری اسلامی‌ایران
آنان را به رسمیت نمی‌شناسد، نخواهد بود.

‌بسم‌الله الرحمن الرحیم ‌موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و کمیته‌حقوقی
مشورتی آسیایی - آفریقایی راجع به ایجاد‌مرکز منطقه‌ای داوری در تهران ‌نظر به
اینکه کمیته حقوقی مشورتی آسیایی - آفریقایی (‌که از این پس کمیته نامیده‌می‌شود)
در اجلاس بیست و ششم خود در بانکوک (‌تایلند) در دیماه 1366 هجری‌شمسی برابر
ژانویه 1987 میلادی پیشنهاد تأسیس مرکز منطقه‌ای داوری در تهران (‌که از‌این پس
مرکز نامیده می‌شود) را تحت نظر کمیته و با همکاری و معاضدت دولت‌جمهوری اسلامی
ایران (‌که از این پس دولت نامیده می‌شود) تصویب نموده است؛ ‌باتوجه به اینکه دولت
به طور اصولی با تأسیس مرکز و فراهم‌آوردن تسهیلات لازم‌برای فعالیت آن موافقت
نموده است؛ ‌با عنایت به اینکه دولت و کمیته مایل به انعقاد موافقتنامه‌ای درخصوص
تأسیس‌مرکز و قواعد ناظر بر فعالیتها و امتیازهای آن می‌باشند؛ ‌به شرح زیر موافقت
نمودند :

‌ماده 1 - وظایف مرکز 1- مرکز وظایف زیر را دارا می‌باشد :

‌الف - ترویج داوری تجاری بین‌المللی در منطقه؛ ب - هماهنگی فعالیتها و مساعدت به
مؤسسه‌های داوری موجود در منطقه؛ پ - مساعدت به داوریهای موردی به ویژه در مواردی
که داوریها طبق قواعد‌آنسیترال انجام می‌شود؛ ت - کمک به اجرای آرای داوری؛ ث -
برگزاری داوری تحت نظر مرکز.

2- قواعد اداری و داوری که باید به وسیله مرکز مراعات گردد در مرحله بعدی‌توسط
طرفها به عنوان پیوست این موافقتنامه تهیه خواهد شد.

‌ماده 2 - استقلال مرکز 1- مرکز فقط تحت نظر کمیته و براساس همکاری، درک متقابل و
حسن نیت انجام‌وظیفه خواهد نمود.

2- دولت به استقلال عمل مرکز احترام خواهد گذاشت.

‌ماده 3 - شخصیت حقوقی ‌مرکز دارای شخصیت حقوقی بوده و اهلیت انعقاد قرارداد و
تملک اموال منقول و‌غیرمنقول و اقامه دعوی به نام خود را طبق مقررات مربوط قوانین
ایران خواهد داشت.

‌ماده 4 - مصونیتها و امتیازهای مرکز و کارمندان 1- مرکز دارای امتیازها و
مصونیتهایی خواهد بود که برای انجام وظایفش لازم‌است داشته باشد.

2- دولت اقدامات لازم را جهت اطمینان از اینکه ساختمان، اموال، دارایی،‌بایگانی
مرکز و تمام مدارک متعلق به آن یا مدارکی که در آن نگهداری می‌شود مصون از‌تعرض
خواهد بود، اتخاذ خواهد کرد.

3- دولت برای اطمینان از مسائل زیر اقدامات لازم را اتخاذ خواهد کرد :

‌الف - مرکز از حقوق گمرکی و سود بازرگانی در مورد تجهیزات مورداستفاده برای‌وظایف
رسمی خود معاف خواهد بود.

ب - مرکز، دارائیها، وجوهات، درآمد و دیگر اموالی که متعلق به آن یا تحت تصرف‌آن
می‌باشد از مالیات معاف خواهد بود.

4- کارمندان خارجی مرکز از پیگرد قانونی درخصوص گفتار یا نوشتار و کلیه
اعمال‌انجام شده توسط آنها در انجام وظایفشان مصون خواهند بود.

5- کارمندان خارجی مرکز از پرداخت مالیات بر حقوق و پرداختهایی که توسط‌مرکز به
آنها صورت می‌گیرد معاف خواهند بود.

‌ماده 5 - اداره مرکز 1- مرکز به وسیله مدیری که تابعیت جمهوری اسلامی ایران را
دارا خواهد بود و‌توسط دولت، پس از مشورت با دبیرکل کمیته منصوب خواهد شد، اداره
می‌شود.

2- مادامی که مرکز استقلال مالی پیدا نکند، دولت به‌منظور اجرای وظایف مرکز به‌شرح
زیر ساختمانی دراختیار آن گذاشته و کمک سالیانه به آن اعطاء خواهد کرد:

‌الف - هزینه‌های اجرائی مرکز؛ ب - خرید لوازم اداری، تجهیزات، لوازم‌التحریر،
تلفن، دورنگار و غیره؛ پ - هزینه‌های برگزاری هم‌اندیشی‌ها و اجلاسهایی که در
جمهوری اسلامی ایران‌تحت نظر مرکز برگزار خواهد شد.

3- کمیته کمک سالانه‌ای را درخصوص هزینه‌های اجرائی مرکز که به وسیله‌کارمندان
رابط کشورهای عضو کمیته معین خواهد شد، پرداخت خواهد نمود.

4- مدیر، گزارش سالانه فعالیتهای مرکز را برای دبیرکل کمیته و سازمان مربوط‌دولت
ارسال خواهد داشت.

‌ماده 6 - تفسیر ‌این موافقتنامه در راستای هدف اصلی آن که قادر ساختن مرکز جهت
اجرای کامل و‌کارآمد وظایف و اهداف آن به‌عنوان یک مؤسسه داوری مستقل با ماهیت
بین‌المللی‌است، تفسیر خواهد شد.

‌ماده 7 - ترتیبات تکمیلی ‌دولت و کمیته می‌توانند برای نیل به اهداف این
موافقتنامه ترتیبات تکمیلی را‌منعقد نمایند.

‌ماده 8 - مدت موافقتنامه ‌این موافقتنامه در ابتدا برای مدت پنج سال از تاریخ
لازم‌الاجراشدن آن معتبر‌خواهد بود. در پایان دوره ابتدایی و در صورت وجود
دوره‌های بعدی برای مدت پنج‌سال دیگر تمدید خواهد شد، مگر اینکه طرفها به طور کتبی
خلاف آن را اعلام نمایند.

‌ماده 9 - لازم‌الاجراء‌شدن ‌این موافقتنامه با تکمیل تشریفات قانونی جمهوری
اسلامی ایران لازم‌الاجراء‌خواهد شد.

‌این موافقتنامه در دو نسخه اصلی به زبان فارسی و انگلیسی که هر دو از
اعتبار‌یکسان برخوردارند، تنظیم شده است.

‌در تأیید مراتب فوق، نمایندگان مربوط این موافقتنامه را در تاریخ سیزدهم‌اردیبهشت
یکهزار و سیصد و هفتاد و شش هجری شمسی برابر با سوم می یکهزار و نهصد‌و نود و هفت
میلادی در تهران امضاء نمودند.

‌از طرف ‌از طرف ‌دولت جمهوری اسلامی ایران ‌کمیته حقوقی مشورتی آسیایی - آفریقایی
‌قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و نه ماده
در‌جلسه علنی روز سه‌شنبه مورخ بیست و سوم دی ماه یکهزار و سیصد و هشتاد
مجلس‌شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1382.2.20 بند (2) ماده (1)، بند (4) ماده (4)
و‌ماده (7) آن عیناً به تصویب مجمع تشخیص مصلحت نظام رسیده است.

‌مهدی کروبی ‌رئیس مجلس شورای اسلامی

1398 © حق کپی رایت متعلق به مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی ایران می باشد