قوانین مصوب در مقابله با کرونا در کره جنوبی

به گزارش روابط عمومی مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، پس از آغاز شیوع ویروس کرونا و همه‌گیری آن در جهان، کشورهای مختلف درصدد برآمدند تا راهکارهایی را برای مقابله با این مهمان ناخوانده در نظر بگیرند. یکی از کشورهای موفق در حوزه مقابله با ویروس کرونا کره‌جنوبی بوده است. این کشور در کنار به کارگیری اقدامات اجرایی در حوزه تقنینی نیز راهکارهایی را به انجام رسانده است. در مقاله ترجمه شده زیر به بررسی قوانین مصوب در مقابله با کرونا در کره‌جنوبی خواهیم پرداخت.


- پیشینه:
با توجه به شیوع بیماری کرونا (کووید 19) در سراسر جهان، دولت کره جنوبی با انجام اقداماتی نظیر انجام آزمایشات سریع تشخیصی، شفافیت در افشای اطلاعات (شفاف سازی)، اعمال مقررات سختگیرانه قرنطینه بعلاوه ردیابی مسیر انتقال ویروس، به طور جدی با این بیماری مقابله نموده است. در این راستا، به منظور پیشگیری از شیوع همه گیری ویروس کرونا؛ بعلاوه حمایت از تلاش‌های دولت کره جنوبی، مجلس ملی جمهوری کره در26 فوریه 2020 فوراً سه لایحه در دستورکار را تصویب کرد. حاصل این اقدام، اصلاح سه قانون مصوب ذیل است که عبارتند از: قانون "پیشگیری و مهار بیماری مسری کووید 19"، قانون " قرنطینه" و قانون " بیمارستان‌ها و مراکز درمانی". گزارش حاضر به اختصار، به معرفی اهداف قانونگذاری و (اعمال) اصلاحیه ها و نیز بازنگری های اساسی در سه قانون مذکور می‌پردازد.

1. قانون "پیشگیری و مهار بیماری مسری کووید 19":
اصلاحیه قانون "پیشگیری و مهار بیماری مسری کرونا" به دولت کره امکان برخورد مؤثرتری را با این قبیل بحران های جهانی می دهد. قانون مذکور نیز می تواند سطح شفافیت در افشای اطلاعات مرتبط با موارد ابتلا به کرونا را افزایش دهد. همچنین با تأمین اقلام پزشکی مورد نیاز می‌تواند امکان دسترسی بهتری را برای اقشار آسیب‌پذیر فراهم آورد. به علاوه، مبنای قانونی محکمی برای اعمال مجازات های (کرونایی) در برخورد با متخلفان از مقررات قرنطینه به شمار می‌رود.

بند (3) ماده (40) قانون "پیشگیری و مهار بیماری مسری کووید 19" : زمانی که شیوع یک بیماری مسری با گرید (1)، به افزایش قابل توجه قیمت اقلام دارویی و بهداشتی و یا سایر کالاها و اقلام مورد نیاز و نیز کمبود آنها منجر شود، وزارت بهداشت و رفاه این کشور می‌تواند تا موعد مقرر صادرات یا خروج چنین اقلامی را از جمهوری کره ممنوع اعلام کند.
بند (2) ماده (49) قانون فوق: در صورت شیوع گسترده هر بیماری واگیردار تنفسی در سراسر جهان و پیشرفت آن تا مرز وضعیت بحران و نیز سطح "هشدار" یا خطر جدی، وزرات بهداشت و رؤسای دولت‌های محلی می‌توانند اقدامات مقابله‌ای وسیعی را در راستای حمایت از اقشار خاص آسیب‌پذیر از جمله؛ کودکان و سالمندان در بهره‌مندی از تسهیلات رفاهی دولتی نظیر؛ توزیع ماسک (به آنها) وضع نمایند.

بند (2) ماده (76) قانون نامبرده: سران یا رؤسای دولت‌های محلی بعلاوه وزیر بهداشت می‌توانند از مأموران نیروی انتظامی (نیروهای پلیس کشور) بخواهند تا آنها را در خصوص شناسایی محل استقرار بیماران مبتلا به ویروس کرونا همچنین ناقلان ویروس یا بیماران مشکوک به کووید 19 یاری نمایند.

به موجب این ماده، وزیر بهداشت می‌تواند به تبادل اطلاعات دریافتی خود با مراکز خدمات بهداشتی و درمانی و نیز مؤسسات پزشکی کشور بپردازد.

کادر درمان، پزشکان، داروسازان و رؤسای مؤسسات و مراکز بهداشت و درمان کره‌جنوبی موظفند هنگام مراجعه، ویزیت و معاینه بیماران (کرونایی) سابقه مسافرت‌های خارجی (و اقامت در مناطق آلوده‌تر) که در سیستم اطلاعات یکپارچه "سازمان بیمه ملی سلامت" یا "مرکز ارزیابی عملکرد و بازرسی بیمه سلامت" ثبت شده است را به دقت بررسی کنند.

بند (2) ماده (42) و (3) ماده (76) قانون فوق الذکر: در صورت شیوع گسترده هر بیماری مسری با گرید (1)، وزیر بهداشت، شهرداران (شهرها)، فرمانداران (ایالات) و سران کشورها یا مناطق می‌توانند از مقامات کشوری بخواهند تا نسبت به قرنطینه خانگی بیماران کرونایی یا قرنطینه آنها در مکان‌های دیگر (اتاقک‌های ویژه) و یا شناسایی و تشخیص علائم بیماری به صورت تلفنی یا از طریق سایر وسایل ارتباط از راه دور اقدام نمایند.

در صورت مثبت بودن نتایج آزمایشات و تأیید قطعی بیماری، وزیر بهداشت و یا هریک از مقامات فوق الذکر ازجمله؛ شهردار، فرماندار یا رئیس دولت می توانند از مقامات کشوری بخواهند تا نسبت به انتقال بیماران مبتلا ( به ویروس کرونا) به درمانگاه یا بیمارستان جهت درمان سرپایی یا بستری در بخش‌های مراقبت‌های ویژه اقدام کنند.

به موجب بندهای قانونی مذکور، عدم رعایت چنین تدابیر بهداشتی مجازات‌های قانونی نظیر؛ "حبس با خدمت" (تا یک سال) یا جزای نقدی تا 10 میلیون وون کره جنوبی را در پی خواهد داشت.

2. قانون "قرنطینه" :
از آنجایی که شمار موارد ابتلا به ویروس کرونا و مرگ و میر ناشی از آن در کره‌جنوبی به طرز وحشتناک و نگران کننده‌ای افزایش یافته است، لذا پیشگیری از شیوع بیشتر و گسترده‌تر بیماری و یا مقابله با آن مستلزم مداخله سریع و جدی است.
به موجب ماده (24) قانون "قرنطینه" که تضمینی بر مقابله سریع با کرونا است، وزیر بهداشت می‌تواند جهت ممانعت یا تعلیق در ورود بیماران مشکوک به کرونا که در قرنطینه بسر می‌برند، از وزیر دادگستری درخواست نماید.

3. قانون "بیمارستان‌ها و مراکز درمانی":
محافظت از بیماران بستری در برابر ابتلا به عفونت های شایع بیمارستانی، امری بسیار حائز اهمیت است. اصلاحیه قانون مزبور با ایجاد سیستم پایش دیجیتال و نیز معرفی سیستم گزارش (دهی) داوطلبانه به تقویت سیستم نظارت بر عفونت‌های شایع بیمارستانی در سایر مراکز درمانی این کشور پرداخته است.

بند و تبصره (13) ماده (36): شخصی که مسئولیت اداره یک مرکز درمانی را به عهده دارد باید از تمامی قوانین و مقررات مندرج در بندهای ماده مذکور (36 ) از جمله؛ قوانین مرتبط با پیشگیری ازعفونت‌های شایع بیمارستانی؛ مطابق با دستورالعمل مربوطه وزارت بهداشت پیروی نماید.

بند و تبصره (9) ماده (47): پزشکان متخصص یا هریک از بیماران (خود) می‌توانند به صورت داوطلبانه نسبت به هر یک از موارد ابتلا به عفونت‌های بیمارستانی در مراکز مزبور به وزارت بهداشت گزارش دهند. حال اگر مشخص شود که فرد گزارش کننده، قانون (دستورالعمل) مربوطه را نقض کرده است، ممکن است در اعمال مجازات قانونی وی تخفیف یا عفو قائل شوند.
ترجمه: سارا قاسمی نراقی



 

برچسب ها

اخبار برگزیده، بیماری کرونا، ویروس کرونا